Alkatrazi italian, ishulli i braktisur ku BE do të mendojë për të ardhmen e saj

Për mijëra vjet, që nga dita kur perandori romak Augusti vendosi të dërgojë aty të bijën për ta ndëshkuar, ishujt e Ventotenes dhe Santo Stefano kanë qenë simbol i vendit magjepsës por totalisht të izoluar, destinacioni primar i kundërshtarëve politik që pushteti donte të izolonte, duke i mbajtur gjallë.

Nga këto dy ishuj, ndërkohë që Ventotene edhe lejonte disi një iluzion jete normale, Santo Stefano përfaqësonte shuarjen e çdo shprese lirie.

Ishulli nuk ka port, është totalisht i rrethuar nga shkëmbinj të lartë dhe të thepisur, dhe një det shpesh herë i turbulluar, dhe nuk i jep shans asnjë notari. Deti tejet i pastër fsheh relike të epokës romake, por edhe anije të mbytura gjatë luftës së dytë botërore.

Por tani ky ishull, me një financim rreth 70 milionë euro nga Bashkimi Europian, do të shndërrohet në një muze në qiell të hapur, si Alkatrazi amerikan, por edhe në një laborator kreativ dhe një qendër konferencash të fokusuar në tematikat e qëndrueshmërisë, mjedisit dhe artit.

Aty ku ndodhej shtëpia e drejtorit të burgut dhe ndërtesa ku të burgosurit ndërroheshin pas punës rraskapitëse ose aktivitetit fizik, do të shndërrohen në bujtina plot sharm por me kosto të ulët, bahçet e vdekura prej kohësh do të rigjallërohen, ndërkohë që restoranti do të zhvillohet aty ku banorët” e ishullit bënin vetë bukën e pakët që hanin.

Siç bënte edhe Sandro Pertini, president nga më të dashurit të Italisë, që në ishull ka kaluar si i burgosur 8 vjet të jetës, nga viti 1935 deri në 1945, me urdhër të regjimit fashist.

Tani pikërisht ky vend simbol i autoritarizmit ndër shekuj, do të jetë një pikë që do të mbledhë mendimet e ndryshme mbi lirinë e shprehjes dhe të drejtat e njeriut.